Een hele stapel

20140420-130659.jpg

Er worden nogal wat baby’s geboren in mijn omgeving en ik vind het leuk om dan een zelfgemaakt kleinigheidje te geven. Mijn go to kraamcadeau dat ik al ontelbare keren maakte: het luieretui zonder biais volgens de tutorial van Eloleo (die ik er allang niet meer bij gebruik).

Deze keer begon het aardig op productie te lijken!

20140420-130437.jpg

20140420-130456.jpg

Vier meisjes…

20140420-130548.jpg

En twee jongetjes…

20140420-130627.jpg

Ik hoop dat de mama’s (en papa’s) van Emma, Vayèn, Benthe, Octavia, Olivier en nog-ongeboren-buikjongetje veel plezier van dit nuttige cadeau hebben!

Tegenwoordig doe ik trouwens een visitekaartje bij mijn zelfgemaakte cadeautjes. Je weet maar nooit… Iemand zou zomaar eens contact met je willen opnemen 😉

20140420-131741.jpg

Nog een aanvulling op het roze kraampakket.

Een poosje geleden maakte ik een paar cadeautjes voor een (toen nog) ongeboren meisje.
Op 30 oktober werd ze geboren, kleine Mathilda ❤️

Gisteren gingen we eindelijk naar haar kijken. Wat een lief klein mupke, en wat is mijn eigen baby (van 10 maanden) dan gróót!

Ik kon het natuurlijk niet laten om nog iets voor haar te maken 😉

Bijna 3 jaar geleden maakte ik de babykameraccessoires voor haar grotere zusje. Daar kun je hier nog iets over lezen.
Ik gebruikte daarvoor de gordijnstof van de babykamer en later maakte ik van die gordijnstof ook nog de letters van een deken/dekbedovertrekje:

20140113-104900.jpg

Dát overtrekje is inmiddels verwassen en opgeborgen en die kleine meid wordt binnenkort 3 jaar en krijgt een nieuwe slaapkamer.
Déze kleine meid gaat naar de kamer van haar grote zus als ze niet meer in de wieg bij papa en mama past en daar hangen nog steeds die mooie gordijnen.
Dus ging ik, tegen beter weten in, naar Leen Bakker om hopelijk nog een klein stukje van de gordijnstof te bemachtigen.
Zoals ik al vreesde was dat uit de collectie 😦

Maar laten ze nou toch nog één dekbedovertrek in dat dessin hebben! Yay!!!

Van dat dekbedovertrek maakte ik een sprei, waar ik met flockfolie de naam op zette.
De achterkant is een zachte fleecedeken van Ikea en de biais heb ik zelf gemaakt.

20140113-105639.jpg

20140113-105820.jpg

20140113-105833.jpg

20140113-105855.jpg

Ik nam ook nog een tas vol restanten uit mijn webwinkel (al jaaaaren gesloten) mee…

20140113-110132.jpg
Boxkleed van Taftan, niet zelf gemaakt.

20140113-110158.jpg

Maar de twee eerder genoemde dames zijn niet alleen. Ze hebben ook nog een grote zus. Superlief maar ook een hele stoere griet, die dól is op nagellak.
Voor haar maakte ik een toilettasje waar ik twee nagellakjes en remover in deed, en een zakdoekjeshoesje die ik maakte met behulp van deze tutorial SoFilles.be

20140113-110759.jpg

Met die zakdoekjeshoesjes schoot ik een beetje door trouwens *grijns*…
Ik had zoveel leuke stofjes dat ik niet kon kiezen en maakte er dus meteen elf! 😀

20140113-110927.jpg

20140113-110939.jpg

20140113-110947.jpg

Ik geloof dat er de komende tijd veel mensen een zakdoekjeshoesje cadeau krijgen 😉

Nieuwe pyjama

Jumpsuits… Wat zijn ze leuk!

Cas had wat nieuwe pyjama’s nodig dus ging ik aan de slag met hetzelfde patroon (Villikko uit Ottobre 1/2013) als het jumpsuit uit het roze kraampakket uit mijn vorige blog.

Cas had van Arianne al eens een jumpsuit naar dit patroon gekregen en dat stond zo lief.
De eerste is klaar en ik ben erg tevreden! Ik dacht eerst dat het veel te groot was maar dat valt, op de veel te lange pijpjes na, enorm mee.
20131026-110932.jpg

Hij zal in ieder geval geen koude voeten krijgen 😉

20131026-111137.jpg

Ik deed trouwens een aanpassing aan het patroon waar ik erg blij mee ben. Ik maakte er een vaste boord aan bij de voeten. Die zit dus altijd dicht ipv dat hij open kan met drukkers. Zelf vind ik het zo veel netter:

20131026-111730.jpg
(Hier nog geen drukknoopjes bevestigd)

De volgende ligt ook al klaar. De pijpen maak ik iets korter, maar verder verander ik niets.

Speelpak of pyjama… Een multifunctioneel ding zo’n jumpsuit ❤️

Een roze wolk

Een speciale vriendin van me kan ieder moment een kindje krijgen. Een meisje, alweer 🙂

Ik wilde haar cadeau perse af hebben voordat de baby kwam, omdat ze het kan gebruiken als de kleine meid mee naar huis gaat uit het ziekenhuis.

Ik maakte een wikkeldeken voor in de autostoel zoals ik die al eerder maakte. Ik paste alleen het model iets aan, omdat mijn ‘kleine’ manneke inmiddels met zijn voeten uit de doek steekt 🙂
Ook maakte ik ipv een vast hoofdkapje, een bovenkant die met twee drukkertjes open en dicht kan en voegde ik wat frummellabeltjes toe.

Met het spuugincident van vorige keer nog vers in het geheugen heb ik deze keer Nijntje maar model laten staan!

20131026-102116.jpg

20131026-102135.jpg

20131026-102149.jpg

20131026-102206.jpg

Ik gebruikte trouwens een flanellen dekbed voor de buitenstof en warme fleece voor de binnenkant. Of andersom, want hij is omkeerbaar 😉

Van dezelfde stof als de wikkeldeken maakte ik een luieretui, altijd handig…

20131026-102831.jpg

En tot slot maakte ik van de Stenzo-uiltjes nog een jumpsuit dat (die?) er superschattig uitziet maar waarvan ik niet eens kan beginnen te vertellen hoeveel er aan mankeert!
Ik heb het toch vast gegeven, met de belofte dat er een nieuwe en betere versie zal komen.

20131026-103251.jpg

De cadeaus gingen met pakketpost richting Noord-Brabant, werden met veel enthousiasme ontvangen en nu wachten we met zijn allen vol spanning op wat komen gaat!

Er was er een jarig…

Follow my blog with Bloglovin`

…Dat kun je wel zien dat was (o)ma!

Voor haar verjaardag kreeg ze een zelfgemaakte cadeaubon voor een (sushi) etentje voor twee:
IMG_3545

Om het geheel een beetje aan te kleden maakte ik er zelf het een en ander bij.
Ik wilde al een hele tijd een Japanese Knot bag maken nadat ik die bij Creadientje had gezien.
Ik vond via Pinterest verschillende patronen, waaronder die van Creadientje. Maar uiteindelijk koos ik voor DEZE omdat ik die er leuk en niet al te ingewikkeld uit vond zien.

Ingewikkeld was het niet, de tutorial is heel erg duidelijk. Hij is in het engels maar dat vind ik zelf niet zo’n probleem. Uiteraard ging ik aan de slag zonder goed te lezen en daardoor moest ik toch een paar stukjes lostornen en opnieuw doen.
Note to self: Oók voor naaiprojecten geldt: “RTFM!” 😉
Alleen de állerlaatste stap vond ik niet duidelijk, daar heb ik zelf wat uitgeprobeerd en dat werkte ook.
Het resultaat was bést een leuke tas, al zeg ik het zelf!

IMG_3538

IMG_3537

IMG_3536

IMG_3535

Er zijn een paar dingen die ik bij een volgende tas anders zou doen: Diepere binnenvakken en minder dikke vulling. Het patroon zegt dat je quilt-batting moet gebruiken. Dat is volgens mij een dunne variant van fiberfill en toevallig had ik dat in huis, maar ik vond het uiteindelijk toch nog een beetje dik.

Mijn moeder had ooit gezegd dat ze wel een lange ketting wilde en omdat ik niet in de gelegenheid was geweest om naar de winkel te gaan haakte ik er zelf een. Ik deed wat inspiratie op op Ravelry maar bedacht hem uiteindelijk toch zelf.

IMG_3544

IMG_3543

Verder deed ik nog een kleine portemonnee/etui in de tas. Daar had ik er laatst al een paar van gemaakt omdat die altijd leuk zijn om cadeau te doen. Ik ben ooit begonnen met dit patroontje, maar inmiddels doe ik maar gewoon wat 🙂

IMG_3539

Ik nam ook nog een luiermapje a la Eloleo mee. Deze was op verzoek van mam gemaakt voor een kennis die in september haar eerste kindje krijgt. Ik volgde deze keer precies het patroon van Eloleo en daarom is het netjes recht. Alleen worden de mapjes bij mij dan altijd veel te groot. Vreemd…
Volgende keer knip ik het zonder naadtoeslag!

IMG_3540

IMG_3542

IMG_3541

Ik gaf mijn moeder de cadeaus toen ze bij mijn oma van bijna 96 was. Kon ik haar meteen onze jongste spruit weer eens laten zien!
IMG_3547

Maken jullie vaak je eigen cadeaus?

Follow my blog with Bloglovin`

Kraamcadeau

Follow my blog with Bloglovin

Vorige week woensdag werd er in Delft een lief jongetje geboren. Nu wist ik al een poosje dat hij op komst was dus had ik ruimschoots de tijd om een kraamcadeau te flansen.

Je begrijpt dat ik de ochtend vóór het kraambezoek de laatste hand aan het cadeau legde 😉

Ik maakte meerdere cadeaus, allemaal functionele dingen want dit jongetje is de derde in een gezin dus kleding en spullen heeft hij genoeg!

Een omslagdoek van fleece, gemaakt van twee (bij Zeeman gekochte) babydekentjes:
20130613-191335.jpg

20130613-191948.jpg

Een luiermapje dat, zoals min of meer van me wordt verwacht, hartstikke scheef was. Maar daardoor niet minder functioneel 😉
Ik gebruik voor luiermapjes altijd deze tutorial van Eloleo.
Ik verruilde alleen het klittenband voor twee KAM-snaps (mijn nieuwe liefde): Plastic drukknoopjes die je heel makkelijk bevestigt en in allerlei kleuren kunt krijgen.

20130613-200626.jpg

20130613-200635.jpg

20130613-200656.jpg

Helaas kwam er bij het bevestigen van de drukkers wat smeer van de tang op het mapje, wat er in de was helaas niet uit ging 😦
Ik heb hem toch maar gegeven, maar jammer is het wel…

20130613-200914.jpg

Voor de grote broers van de baby maakte ik ieder een lekkere grote badcape. Hiervoor gebruikte ik een groot badlaken en voor de capuchon een gastendoekje en een stoer katoentje.

20130613-201315.jpg

20130613-201324.jpg

Ik maakte ook nog een omslagdoek met capuchon voor in de autostoel. Via Pinterest vond ik deze, die ik een paar maanden geleden ook al voor mijn eigen baby maakte.

20130613-203902.jpg

Mijn eigen versie was er een met een fleece voering, maar dat is nu natuurlijk veel te warm. Dus de doek voor het kraamcadeau was er een met een flanel/katoenen voering.

20130613-204220.jpg

Zo’n doek show je natuurlijk het beste mét baby erin. Dus gebruikte ik daar mijn eigen fotomodel voor. Dat deed ik bewust ná de voeding want dan lacht hij zo lief…

Terwijl ik hem in de doek wikkelde negeerde ik dat stemmetje in mijn achterhoofd dat me waarschuwde: “An, kijk nou uit. ’t Is een spugertje…”

Ik stapte achteruit om de foto te maken en daar zag ik het gebeuren, als in slow motion… Hik, gloep, fláts! Een hele golf melk over mijn mooie kraamcadeau!!!

20130613-204850.jpg

Aaaaarrrggghhhh! De horror… Wat nu?!
Zucht… Ik besloot het cadeau toch maar in te pakken en erbij te vermelden dat het meteen even gewassen moest worden. Gelukkig ken ik de mama van de baby heel goed 🙂

Men pakke alles in, doet er een flesje cola met toepasselijk etiket en wat krachtvoer bij en prakt alles in een iets te klein mandje dat men verpakt in een iets te klein stukje cellofaan…

20130613-205955.jpg

Dat verhulle men met een extra stuk cellofaan en een boel plakband, doet er een lintje om: Et voila! Een mooie kraammand 🙂

20130613-210354.jpg

De baby heeft geen flauw idee dat ik er was, die heeft de hele middag heerlijk liggen slapen. Maar met de mama was het heel gezellig. En ze was erg blij met de cadeaus!

Hoe het begon

Welkom! Wat leuk dat je wilt weten hoe Kindje Mijn is ontstaan!

Hoe het begon… tja… hoe begon het eigenlijk?
Eigenlijk begon het al jaren geleden toen ik langer dan gemiddeld werd, en om die reden moeilijk kon slagen voor een leuke broek. Zelf broeken maken heb ik me nooit aan gewaagd, maar een zoom uitleggen deed ik wel. Ik kocht een broek met een brede zoom, haalde die uit en legde er een smallere zoom in. Met de hand. Op die manier was mijn broek toch lang genoeg.

Een paar jaar geleden kocht ik bij het Kruidvat een Aigger naaimachine. Een rammelend, herriemakend machientje wat voor zomen en kleine klusjes prima geschikt was.
Maar hoe vaak moet je nou een zoom uitleggen? Niet zo vaak… dus de naaimachine bleef grotendeels ongebruikt in de kast staan.

Maar toen werd ik zwanger. We verwachtten een jongetje en maakten een Nijntje-kamer waarvoor ik bij Ikea oranje gordijnen kocht. De gordijnen moesten ingekort en om het wat donkerder te maken wilde ik er verduisterende stof achter naaien. Daar kwam de naaimachine goed van pas!
Nog nooit eerder gedaan, maar de stoute schoenen aangetrokken, met goed resultaat al zeg ik het zelf!

Vlak voor de bevalling sloeg het noodlot toe: Ons zoontje David overleed in mijn buik en het kamertje werd niet gebruikt… maar dat is een ander verhaal.

Een aantal weken na de geboorte van ons zoontje vertelde mijn beste vriendin dat ze in verwachting was. Uiteraard kon ik daar niet zo blij om zijn als ik had gewild. Ik was blij voor haar, maar wat deed het pijn.
Toch wilde ik haar tonen dat ik erg blij voor haar was, dus kreeg ik het idee om een speelkleed voor haar te naaien. Van vrolijk gekleurde stof, in patchwork-achtige blokken aan elkaar genaaid. Een matrasje erin en knuffeltjes en speeltjes erop die er met klittenband aan te bevestigen waren.
Het kleed barstte van de schoonheidsfouten, de blokken zaten niet allemaal op één lijn en de drukkers niet recht tegenover elkaar, maar was met enorm veel liefde gemaakt.

Niet lang daarna was ik zelf weer in verwachting. Inmiddels had ik de smaak te pakken en kocht ik stoffen om een boxkleed te maken voor mijn eigen kindje. Ook díe blokken eindigden niet allemaal op één lijn (inmiddels weet ik wat ik fout deed!) maar het werd het allereerste wat ik voor mijn eigen kindje, een dochtertje, maakte.

Van de stofresten maakte ik een mooie vlaggenslinger, en al mijn knutsels deelde ik vol trots met mijn internetvriendinnen van de babywebsite waar ik veel te vinden was.

Vanwege complicaties in de zwangerschap kwam ik thuis te zitten, en toen een goede vriendin me vertelde dat ze in verwachting was van haar tweede kindje kon ik dus niet de stad in om een cadeautje voor haar te kopen.

Ik wilde iets kleins voor haar maken… maar wát?!

Zo is het idee voor de knuffeldoekjes ontstaan!
Mijn allereerste knuffeldoekje maakte ik voor die zwangere vriendin.

Nadat ik díe foto op de babywebsite postte, riepen er ineens heel veel moeders dat ze wel interesse hadden in zo’n doekje. Ik moest maar een webwinkeltje beginnen zeiden ze.
Dat heb ik eerst niet eens serieus genomen. Ik had ideeën genoeg, maar om daar nou een winkeltje mee te beginnen? Bovendien was ik inmiddels hoogzwanger, had (bed)rust opgelegd gekregen en had wel wat anders aan mijn hoofd.
Op 4 september beviel ik 4 weken te vroeg van onze prachtige dochter Fenna en was ik veel te druk om over een webwinkel na te denken. Wel bleef ik cadeaus maken voor vrienden en kennissen.

In februari begon ik weer met werken en toen begon het weer te kriebelen. Mijn leven was inmiddels weer lekker op orde en ik had weer ruimte voor andere dingen. Toen in maart een vriendin een webwinkel in wellnessverzorgingsproducten bij haar massage-praktijk begon heb ik het besluit genomen: Dát wilde ik ook!
Een plek waar ik de producten van mijn hobby kon verkopen, zodat ik weer nieuwe spullen kon maken.

Het verzinnen van een naam vond ik niet makkelijk en ik heb er een prijsvraag voor uitgeroepen onder mijn internetnetwerkje. Iemand kwam toen met de naam: “Kindje Lief”, wat mij deed denken aan het liedje wat moeder Dumbo voor baby Dumbo zingt in de gelijknamige Disney-film. Het liedje heet “Kindje Mijn” en ik zing het regelmatig voor mijn dochter.
Zo ontstond “Kindje Mijn”, een webwinkel vol handgemaakte spullen voor baby en mama.

Dankzij de babywebsite heb ik al flink wat verkocht en blijven de orders binnendruppelen. Nu is het zaak om wat meer naamsbekendheid te krijgen, en op die manier een wat uitgebreidener klantenkring te krijgen.
In de tussentijd blijf ik met veel plezier naaien en knutselen!

Bezoek gerust de website en kijk rustig rond! http://www.kindjemijn.nl/