Verlof!

Het is echt niet zo dat het storm loopt met de webwinkel. Integendeel: als ik 2-4 bestellingen per maand heb zijn het er veel.
Dat heb ik zelf in de hand, want ik maak nauwelijks tot geen reclame. Dat wil ik niet, omdat ik meer bestellingen gewoon niet aan kan met een gezin en baan ernaast.

Ondanks dat ik het dus niet heel druk heb met Kindje Mijn is het me de laatste maand toch al twee keer overkomen dat ik een order over het hoofd heb gezien. Ik vergeet gewoon te kijken of er een bestelling is geplaatst! Door de drukte in huis met klussen en een babykamer maken, belachelijke drukte op mijn werk omdat ik nog ZO veel moet doen voordat ik met verlof ga (daar heb ik van de week dus echt wakker van gelegen) en gezellige drukte in mijn sociale omgeving, kom ik er gewoon niet aan toe.

Dus gisteren nam ik een beslissing: Vanaf het moment dat mijn zwangerschapsverlof begint sluit ik voor 3 maanden de virtuele deuren van mijn winkel! Dat komt er dus op neer dat http://www.kindjemijn.nl van 1 juli tot en met 30 september niet open is.

ZO, dát gaf een hoop rust in mijn hoofd zeg! Héérlijk 🙂

Niet dat ik stop met naaien en knutselen, een hobby is nou eenmaal een hobby 😉 Maar de komende tijd ga ik lekker voor eigen baby en dreumes aan de slag! Ik verheug me er al helemaal op!
Ik heb een meter gordijnstof besteld in hetzelfde patroon als Skippy’s behang…

Dat ga ik gebruiken voor de capuchons van twee badcapejes, een tissueboxhoes en een hoes voor het zitkussen van de stoel waarin ik menig uurtje met Skippy aan de borst hoop door te brengen 🙂

Voor Fenna, die de laatste tijd zó lief met haar baby (pop) speelt, heb ik een patroon besteld om al deze dingen te kunnen maken.

Ik ga niet alles maken hoor, maar in ieder geval de slaapzak, reiswieg en natuurlijk de draagdoek, zodat zij net als mama haar baby naar bed kan brengen en mee kan nemen als we op pad gaan.

Verder moeten de gordijnen voor de babykamer nog ingekort worden, moet er voor Skippy nog een naamslinger en geboortevlag genaaid worden, ga ik voor een vriendin een aankleedkussenhoes maken en heeft ze een haarband bij me besteld, liggen er nog 4 of 5 mini naamslingers te wachten om een kraamcadeau te worden, wil ik nog een paar van die mooie dekens maken, en, en, en, en…

Wat doe ik nog achter mijn laptop?! Ik moet aan de slag!!!

Advertenties

Waarom ik zo druk ben met andere zaken…

De laatste tijd heb ik me, als ik al tijd had voor de webwinkel, vooral bezig gehouden met bestellingen. Ja, ik heb besloten toch maar weer bestelling aan te nemen. Ik kom graag tegemoet aan de wensen van de klant 😉
En dan is daar nog “12 maanden 12 projecten”, waar ik onder mijn @AMGdeW alias via Twitter aan deelneem.
De volgende twee projecten waren voor #12m12p zoals het op Twitter bekend staat…

(1) Mei heeft april ingehaald!

Terwijl er nog hard werd (wordt) gewerkt aan het project van april was daar ineens het thema van mei al: LENTE!

Lente, daar kan ik wel iets mee. En ook tussen het werk aan het april project door was het geen probleem om iets voor dit thema te maken.
Lente is: bloemen, bloempotten, koeien in de wei, buiten eten, etc. etc. etc. en lente is ook: Moederdag!

Moederdag was afgelopen zondag, en omdat ik alle bovenstaande trefwoorden in mijn moederdagcadeau heb gevat is dat ook meteen mijn “mei-project” geworden.

Mijn moeder houdt van koeien. Spaart ze zelfs. Niet alle koeien, en geen échte koeien, maar wel koeien die ze mooi vindt. Op een schilderij of een borduurwerkje, of uit de “cow-parade” collectie.
Ik kocht een tijdje geleden een stof met koeienprint. Niet van de vlekken, maar met cartoonkoeien die ik leuk vond voor neutrale knuffeldoekjes en andere items voor de webwinkel. Ook wil ik er een boxkleed voor Skippy van maken… ooit… misschien…
Maar nu kwam hij mooi van pas voor mijn moederdagcadeau. Ik maakte namelijk voor mijn moeder (en vader) voor in hun woonkeukentje twee placemats met de koeienstof.

Aan de ene kant de koeienstof en aan de andere kant zwart-wit geruite stof die ik met een rood-wit gestipt lintje opleukte. Alleen werden het een beetje slappe placemats, dus deed ik er voor de stevigheid “fat-boy nylon” tussen. Ik heb dus geen idee hoe de placemats zich zullen gedragen in de wasmachine, maar dat maakt niet uit. Het gaat om het gebáár (maak ik mezelf wijs).

Óm de placemats moest een rood-wit geruite biaisband komen. Even. Alsof het niets is. Nou, neem van mij aan: HET WAS NIET NIETS!!!! @#$%&*!!! Wat ben ík aan het klooien geweest met die #$W%%$#-band!!! Alles verschoof, alles was scheef, alles was lelijk en toen ik bijna op het punt stond om de schaar in de hele santenkraam te zetten besloot ik nog één laatste wanhoopspoging te doen. Grof geweld, zeg maar.

Ik zette mijn naaimachine op zigzaggen en zoefde twee keer over de band, helemaal rondom de placemats.
Tsja… Wat kan ik zeggen… De band zit in ieder geval vast, dat wél… maar het is nou niet bepaald het netste wat ik ooit heb gemaakt. Tóch zijn ze eigenlijk best geinig geworden! En mijn moeder vond ze helemaal geweldig dus daar word ik als dochter dan toch weer erg blij van!

Nu zie je rechts bovenin twee vrolijke bloempotjes met lieve hand- en voetafdrukjes staan en je vraagt je wellicht af wat dat dan zijn?
Dat is Fenna’s grootmoederdagcadeau voor haar twee oma’s 🙂 We hebben haar handjes en voetjes op een bloempot gestempeld met vingerverf en mama heeft de potjes nog verder versierd. Een leuk plantje erin en oma heeft het mooiste moederdagcadeau ooit!

Waarschuwing: De pot mag nóóit gewassen worden 😀

Zo, en nu weer verder met het april-project. Ik twijfel nog of ik het Granny Square dekentje daarvoor ga gebruiken, aangezien er op zolder ook nog iets “te naaien” ligt wat erg goed in het thema “voor de mannen” zou passen.

Jullie merken het vanzelf!

(2) Nóg een #12m12p project?!

Tja… toen ik dit project klaar had vond ik het toch ook wel erg in het lente-thema passen… Dus hoewel ik al een project had “ingestuurd” besloot ik dat ik deze maand best twee projectjes kon laten zien. Ik heb het thema “tuin” immers overgeslagen, en bij nader inzien past dit eigenlijk ook best in dát thema 😉

Maargoed. Ik kocht dus bij Zeeman voor €8,99 een spijkerjasje. Een saai, donkerblauw spijkerjasje waarvan de boorden en kraag met een nog saaiere donkerblauwe, gebatikte stof waren gevoerd. Het enige dat dit jasje meisjesachtig maakte waren een opdrukje aan de binnenkant en knoopjes met de afbeelding van een vlinder erop…

Al meer dan een jaar had ik Hello Kitty applicaties liggen die ik ooit in een impulsieve bui bij H&M had gekocht. Nu heb ik zelf niet zoveel met HK, maar dochterlief herkent het kittige katje al van kilometers afstand en blijft net zo lang TITTY, TITTY, TITTY, TITTY roepen totdat je beaamt dat dat inderdaad Kitty is 🙂
Ik zag dus een goede gelegenheid om de applicaties te gebruiken, en kocht het jasje met de intentie om hem op een hele simpele manier wat Kitt(y)iger te maken…

Thuisgekomen keek ik nog eens naar de voering van de boorden en de kraag en vond die stof toch wel érg saai en lelijk. Had ik niet nog een leuk stofje met vlinders? Hmmm, nee, niets wat bij de rode stiksels van het jasje paste. Ik keek nog eens naar de applicaties… bloemen dan? Hmmm, sááái… En toen herinnerde ik me ineens een schattig stofje met lieveheersbeestjes wat ergens onderin mijn lade(s) met stoffen moest huizen.

Jawel! Gevonden! Ik begon vol enthousiasme de voering uit de boorden en kraag te slopen, en merkte al snel dat daarbij de hele boord en kraag los kwam. Argh… heb ik dat? Maargoed, ik kon niet meer terug. Dus, boorden teruggenaaid, stof ertegenaan, stiksels uitgehaald omdat ik ze niet netjes vond, opnieuw genaaid, nog eens uitgehaald en uiteindelijk had ik nieuwe boorden en een nieuwe kraag!
Ik koos voor donkerblauw garen voor buiten- en binnenkant, in plaats van twee kleuren garen omdat ik het niet mooi vond als je aan de buitenkant kleine witte puntjes van de spoeldraad zou zien. Maar dat steekt dan wel weer erg af tegen de witte stof… Maar ja, een
kleinigheidje houd je altijd!

Op een van de borstzakjes en een mouw kwamen de applicaties, maar toen zat het andere borstzakje er toch wel erg kaal bij. Daar moest dus ook iets aan gedaan worden! Wat lintjes tussen de naad en een paar zelfgemaakte stofknoopjes maakten het zakje helemaal af.

En het resultaat? IK vind het geweldig en dochterlief riep al van verre TITTY, TITTY, TITTY, TITTY totdat ik beaamde dat dat inderdaad Kitty was 🙂
Ze had het vanmorgen aan en het stond stoer maar toch schattig. Missie geslaagd!

Hoe lang we er plezier van gaan hebben is een tweede, want ik bedacht me dat het niet zo handig was dat ik het jasje niet eerst (een aantal keer) gewassen heb voordat ik er WITTE stof en WITTE applicaties op naaide… iemand goede tips om te voorkomen dat ik straks lichtblauwe stof en applicaties heb?!