Nieuwsblog 13 mei 2010

Op dit weblog houd ik minimaal 1 keer per maand bij wat de laatste ontwikkelingen en nieuwe producten zijn van Kindje Mijn.

Het belangrijkste nieuws op dit moment is dat de problemen met de winkelwagen zijn opgelost! Daar ben ik enorm blij mee, want dat was niet erg klantvriendelijk en gewoon heel erg vervelend.
Gelukkig kreeg ik een goede tip van een collega webshopeigenaar en heeft de helpdesk van mijndomein.nl direct gehoor gegeven aan mijn vraag.
Er kan dus weer zonder problemen en naar hartelust besteld worden!

Momenteel ben ik heel erg druk met een paar opdrachten die ik heb aangenomen. Omdat ik ook 3 dagen per week werk en een klein kindje heb komt het vooral aan op de uurtjes dat mijn dochter slaapt, en de avonden.
Vandaag druk geweest met knippen van stof voor twee dekbedovertrekjes van gekleurde banen stof. Ze worden érg leuk!
Daarna nog een verjaardagsslinger voor een jongetje wat binnenkort 1 jaar wordt. Alle opdrachten wil ik voor mijn vakantie (1 juni) af hebben, maar dat moet wel lukken.

Helaas kom ik door alle opdrachten niet toe aan spullen voor mijn voorraad, terwijl ik zoveel ideeën heb! Dus na mijn vakantie hoop ik weer wat leuke nieuwe items te kunnen maken om in de voorraad van de webwinkel te plaatsen.

Wat wél nieuw is, is dat je je aankoop vanaf nu feestelijk kunt laten verpakken, een handgeschreven kaartje mee kunt laten sturen en je aankoop zelfs naar een ander adres kunt laten versturen. Mocht je hiervan gebruik willen maken, plaatst dan de cadeauservice in je winkelwagen en geef in het opmerkingenveld van de winkelwagen aan wat er op het kaartje moet komen en naar welk adres je het cadeau wilt laten versturen.
De cadeauservice kost 2,50 euro.

Verder heb ik geloof ik eindelijk een manier gevonden om het knispercellofaan in de knuffel- en speendoekjes beter vast te zetten. De doekjes worden er zelf ook wat netter van, dus dat is dubbele winst.
Ooit wil ik leren haken, zodat ik zelf lieve applicaties kan maken in plaats van ze te moeten kopen bij collega’s. Jammer dat ik dat niet kan voordat we op vakantie gaan want dat zou een leuk klusje zijn voor bij het zwembad 😉
Ik loop over van ideeën en er liggen nog heel wat naaiprojecten te wachten tot ik er aantoe kom. Helaas trekt mijn eigen dochtertje daarbij steeds aan het kortste eind, want twee van de projecten die er nog liggen zijn een speelkleed voor haar van nylon (dus ook voor buiten), en een schattig jurkje van Oilily-achtige stof.

Dan wil ik graag besluiten met een leuke kortingsactie:
Voor alle lezers van deze blog 15% korting op je volgende aankoop, wanneer je in het opmerkingenveld van de winkelwagen invult: Kindje Mijn weblogkorting.

Tot de volgende keer!

Anne-Marie
http://www.kindjemijn.nl

Hoe het begon

Welkom! Wat leuk dat je wilt weten hoe Kindje Mijn is ontstaan!

Hoe het begon… tja… hoe begon het eigenlijk?
Eigenlijk begon het al jaren geleden toen ik langer dan gemiddeld werd, en om die reden moeilijk kon slagen voor een leuke broek. Zelf broeken maken heb ik me nooit aan gewaagd, maar een zoom uitleggen deed ik wel. Ik kocht een broek met een brede zoom, haalde die uit en legde er een smallere zoom in. Met de hand. Op die manier was mijn broek toch lang genoeg.

Een paar jaar geleden kocht ik bij het Kruidvat een Aigger naaimachine. Een rammelend, herriemakend machientje wat voor zomen en kleine klusjes prima geschikt was.
Maar hoe vaak moet je nou een zoom uitleggen? Niet zo vaak… dus de naaimachine bleef grotendeels ongebruikt in de kast staan.

Maar toen werd ik zwanger. We verwachtten een jongetje en maakten een Nijntje-kamer waarvoor ik bij Ikea oranje gordijnen kocht. De gordijnen moesten ingekort en om het wat donkerder te maken wilde ik er verduisterende stof achter naaien. Daar kwam de naaimachine goed van pas!
Nog nooit eerder gedaan, maar de stoute schoenen aangetrokken, met goed resultaat al zeg ik het zelf!

Vlak voor de bevalling sloeg het noodlot toe: Ons zoontje David overleed in mijn buik en het kamertje werd niet gebruikt… maar dat is een ander verhaal.

Een aantal weken na de geboorte van ons zoontje vertelde mijn beste vriendin dat ze in verwachting was. Uiteraard kon ik daar niet zo blij om zijn als ik had gewild. Ik was blij voor haar, maar wat deed het pijn.
Toch wilde ik haar tonen dat ik erg blij voor haar was, dus kreeg ik het idee om een speelkleed voor haar te naaien. Van vrolijk gekleurde stof, in patchwork-achtige blokken aan elkaar genaaid. Een matrasje erin en knuffeltjes en speeltjes erop die er met klittenband aan te bevestigen waren.
Het kleed barstte van de schoonheidsfouten, de blokken zaten niet allemaal op één lijn en de drukkers niet recht tegenover elkaar, maar was met enorm veel liefde gemaakt.

Niet lang daarna was ik zelf weer in verwachting. Inmiddels had ik de smaak te pakken en kocht ik stoffen om een boxkleed te maken voor mijn eigen kindje. Ook díe blokken eindigden niet allemaal op één lijn (inmiddels weet ik wat ik fout deed!) maar het werd het allereerste wat ik voor mijn eigen kindje, een dochtertje, maakte.

Van de stofresten maakte ik een mooie vlaggenslinger, en al mijn knutsels deelde ik vol trots met mijn internetvriendinnen van de babywebsite waar ik veel te vinden was.

Vanwege complicaties in de zwangerschap kwam ik thuis te zitten, en toen een goede vriendin me vertelde dat ze in verwachting was van haar tweede kindje kon ik dus niet de stad in om een cadeautje voor haar te kopen.

Ik wilde iets kleins voor haar maken… maar wát?!

Zo is het idee voor de knuffeldoekjes ontstaan!
Mijn allereerste knuffeldoekje maakte ik voor die zwangere vriendin.

Nadat ik díe foto op de babywebsite postte, riepen er ineens heel veel moeders dat ze wel interesse hadden in zo’n doekje. Ik moest maar een webwinkeltje beginnen zeiden ze.
Dat heb ik eerst niet eens serieus genomen. Ik had ideeën genoeg, maar om daar nou een winkeltje mee te beginnen? Bovendien was ik inmiddels hoogzwanger, had (bed)rust opgelegd gekregen en had wel wat anders aan mijn hoofd.
Op 4 september beviel ik 4 weken te vroeg van onze prachtige dochter Fenna en was ik veel te druk om over een webwinkel na te denken. Wel bleef ik cadeaus maken voor vrienden en kennissen.

In februari begon ik weer met werken en toen begon het weer te kriebelen. Mijn leven was inmiddels weer lekker op orde en ik had weer ruimte voor andere dingen. Toen in maart een vriendin een webwinkel in wellnessverzorgingsproducten bij haar massage-praktijk begon heb ik het besluit genomen: Dát wilde ik ook!
Een plek waar ik de producten van mijn hobby kon verkopen, zodat ik weer nieuwe spullen kon maken.

Het verzinnen van een naam vond ik niet makkelijk en ik heb er een prijsvraag voor uitgeroepen onder mijn internetnetwerkje. Iemand kwam toen met de naam: “Kindje Lief”, wat mij deed denken aan het liedje wat moeder Dumbo voor baby Dumbo zingt in de gelijknamige Disney-film. Het liedje heet “Kindje Mijn” en ik zing het regelmatig voor mijn dochter.
Zo ontstond “Kindje Mijn”, een webwinkel vol handgemaakte spullen voor baby en mama.

Dankzij de babywebsite heb ik al flink wat verkocht en blijven de orders binnendruppelen. Nu is het zaak om wat meer naamsbekendheid te krijgen, en op die manier een wat uitgebreidener klantenkring te krijgen.
In de tussentijd blijf ik met veel plezier naaien en knutselen!

Bezoek gerust de website en kijk rustig rond! http://www.kindjemijn.nl/